Kinderen opvoeden in combinatie met een job is geen gemakkelijke klus (Kelly)

Ongetwijfeld zul je dit als ouder al wel eens gehoord hebben “als dat mijn kind was, dan…” of misschien heb je dit voor je kinderen had ook in je eigen gedacht als je een krijsend kind tegenkwam in de winkel.

Ik heb dit voor dat ik mama werd ook meermaals in men eigen gedacht. Maar nu ik zelf mama ben, neem ik deze woorden terug en zal je mij dit niet meer horen zeggen. Ouder zijn vind ik best een vermoeiende job en uitdaging.

Elke dag is een nieuwe uitdaging, deze gaan gepaard met hoogte en diepte punten. Ik wil er zoveel mogelijk zijn voor de opvoeding van mijn kinderen, maar soms wil ik het uit handen geven omdat ik het “mama-zijn” eventjes niet meer aan kan en omdat ik niet alleen maar een “mama” wil zijn.

Dit gevoel maakt mij soms ook bang, omdat ik van mezelf vind dat ik dan egoïstisch klink. Ik wil geen fulltime mama zijn.

De tijd dat ik thuis was wegens “ziekte” heb ik wel geleerd om te leren genieten van de kleine dingen en dat je bepaalde zaken uit handen moet geven. Dit geldt ook voor binnen de opvoeding van de kinderen. Mama wilt niet zeggen, dat jij alles zelf moet doen.

Als ik dan mensen rondom mij zie, die ook kinderen hebben en een fulltime job en daar loopt dan alles van een leien dakje. Dan denk ik bij mezelf: “hoe krijgen zij dit voor elkaar?”

Oké, mijn prioriteiten heb ik al moeten bijsturen, omdat dit gewoon niet haalbaar bleef. Ik heb al heel wat dingen kunnen loslaten, uit handen gegeven. Ook al voelt dit soms bij mij als falen. Maar die burn-out is er niet voor niks gekomen. Ik weet/voel dat de eerste letsels zijn genezen, maar het sluimert nog in mijn lichaam. Hier ben ik waakzaam voor. Ik ken nu de signalen en weet dat ik dan eventjes gas moet terugnemen.

Minder gaan werken gaf voor mij een oplossing tijdens mijn genezingsproces. Oké, je moet dan wel inboeten op je loon.

Maar wat is het belangrijkste?

Voor mij is het de tijd die ik kan spenderen met de kinderen, mezelf de nodige ontspanning geven, dingen doen die ik graag doe en hiernaast dan toch nog positief kan presteren binnen mijn job. Zo geef ik mijn lichaam ook de kans om terug op te kunnen laden.

Met dit alles wil ik maar zeggen dat een mama geen super-mama is.

En mama’s het is zeker niet overal rozengeur en maneschijn. 😉

 

Vaarwel jogging (Kelly)

Burn-out ging bij mij gepaard met flodderkledij, vooral de jogging was mijn favoriet. Zoals jullie lezen “was”. Ik had geen fut, geen zin om mij op te maken. Waarom zou ik? Ik voelde mij slecht, ik had totaal geen zin om zelfs voor de spiegel te staan. Enkel het fundamentele gebeurde. Zelfs mij wassen en aankleden putte mij uit.

Deze diashow vereist JavaScript.

“Vaarwel jogging (Kelly)” verder lezen