Laat onzekerheid je leven niet leiden (Kelly)

Hoe vaak heb ik niet gedacht: “ik ga de draad terug oppikken en ik ga terug baantjes zwemmen?” Ik denk dat dit toch een 4 jaar heeft geduurd voor ik de grote stap terug zette. Ik stelde dit altijd uit, omdat ik nog wat wou vermageren aan mijn billen/buik enz… Want in het zwembad kan je je niet verschuilen achter je kledij. Het is een soort van drempel voor mij waarover ik  moet geraken. En vandaag is zo de dag waarop ik de eerste trede heb bereikt en nu nog de volgende stap voor stap…

Deze week ben ik op zoek gegaan naar een geschikt badpak. Dat is één van de aankopen dat ik haat naast het passen van lingerie. Want alles wordt hiermee in de verf gezet. De spiegels in de pashokjes die dan ook elk vetrolletje nog groter doen lijken. Verschrikkelijk! Daarom stel ik deze aankopen ook dikwijls uit, omdat ik meestal toch teleurgesteld naar huis ga, zonder een aankoop te doen. En waarschijnlijk zit dit dan ook in mijn hoofd. Ik die elk “negatief” ding aan mijn lichaam dan nog door een arendsoog bekijk en het allemaal vergroot. Misschien herkenbaar voor vele vrouwen?

De eerste lingeriewinkel die ik bezocht was al een flop. De bikini’s hield ik voor bekeken. Want ik wou een goed badpak waar dat alles in blijft zitten na het trekken van het eerste baantje. 😉

Dan heb je badpakken die te diep zijn uitgesneden zowel aan de borsten als onderaan. Badpakken die bovenaan alles platdrukken. Of badpakken met grote motieven die precies alles in de verf zetten. Oooh boy, dit wordt een moeilijke opdracht. En nee, ik was vastberaden. Ik ga terug zwemmen, dus ik moet er ééntje vinden.

En ja, ik heb er ééntje gevonden en dat nog wel in de Wibra voor 11.99 euro. Ja, je leest het goed. 🙂 Nu nog thuis passen, want één nadeel in die winkel, hier is geen pashok. Dit badpak zit als gegoten. Yes!!! Ik kan terug gaan zwemmen.

De volgende dag heb ik mijn woorden ook in daden omgezet. Maar dan komen die zorgen weer naar boven in het zwembad. Ben ik niet te dik in dit badpak, ze zien mijn spataders op mijn benen enz… Snel snel het water in, nu zit ik safe. lekker zwemmen maar. Maar dan terug uit het zwembad, eerst ervoor zorgen dat alles terug goed in model zit. Man, man, man, waar zijn wij vrouwen toch allemaal mee bezig. Op dat moment wens ik dat ik een man was. Ik denk dat zij dit probleem niet hebben? Of ben ik mis?

Waarom toch altijd die zorgen maken over je lichaam? Waarom zijn wij mensen daar toch zo sterk mee bezig met wat anderen van ons gaan vinden? Als we dit zouden kunnen uitschakelen dan zou het leven toch veel simpeler zijn?

En dan zouden we misschien sneller de draad terug oppikken en doen wat we graag doen. En heel belangrijk vergeet die ideaalbeelden, want wat voor de éne ideaal is, dat is dit niet voor de andere. En bestaat er al een ideaalbeeld?

Ik ga proberen om vrede te stellen met mijn lichaam. En mij minder zorgen te maken over futiliteiten. Want wat voor zin heeft dit?

Dus mensen doe wat je graag doet en pieker niet te veel. Denk maar er zijn ergere dingen in de wereld.

En aan je onzekerheid kan je werken, er zijn genoeg tools op het net te raadplegen die je hierbij kunnen helpen.

Veel succes iedereen!